Kto pyta, ten błądzi..?

- Tato… Czy mogę zadać ci pytanie..?
- No wiesz… Przecież właśnie to zrobiłeś i nic się nie stało, to chyba możesz…
- No niby tak, ale wolę zapytać, czy jednak mogę zadać.
- Synu, tyle razy mówiliśmy wam z mamą, że jesteście od tego, by właśnie zadawać pytania… A my, by na nie odpowiadać.
- Nawet jak są głupie?
- A co, twoim zdaniem można zadać głupie pytanie?
- Przecież nie raz mówisz, że zadaję głupie pytanie.
- Widzisz, my, dorośli, trochę inaczej patrzymy na świat… Zdążyliśmy już zapomnieć, że kiedyś byliśmy tacy jak ty czy twoi bracia i jakoś tak wolno nieraz do nas dociera, że wy inaczej postrzegacie pewne sprawy. Dla nas dużo z tego, co dopiero poznajecie, to oczywiste oczywistości, że się tak wyrażę, a dla was to czarna magia. Ale macie czas, by sie tego nauczyć…
- Sami się nauczymy?
- To ciekawe pytanie. Nauczyć musicie się sami, nikt wam tego do głów siłą czy nawet po dobroci nie wciśnie. Żaden nauczyciel nie ma takiej mocy. Tak swoją droga zawsze zastanawiałem się, dlaczego nazywa się ich nauczycielami. Oni przecież nie nauczają, oni tylko przekazują wam pewne informacje. Ile z tych informacji zamieni sie na waszą wiedzę, zależy tylko i wyłącznie od was… Tak więc…
- No co ty mówisz? Nauczyciel nie naucza? Przecież ty i mama jesteście naszymi nauczycielami. I jak postraszysz, że nie dasz mi grać na komputerze, to szybciej mogę się wierszyka nauczyć…
- Ha, to się nazywa motywować kogoś do pracy… I jakby nauczyciele też mieli takie narzędzie w ręku, to zaręczam ci, że wyniki ich pracy były by o wiele lepsze. Ale powiedz mi wreszcie, o co ci tak naprawdę chodzi?
- Bo usłyszałem, że jakiś pan z telewizji może mieć problemy, bo zadał komuś pytanie. Komuś ważnemu, wiesz, jednemu z tych, co grałem w internecie w gierkę, co trzeba było zgadywać, czy to Jarek czy Leszek… A ten pan co zadał pytanie, to męczy chyba zwierzęta…
- Nie, no co ty wygadujesz..? Z tymi braćmi to wiem o co ci chodzi, ale pan co męczy zwierzęta? Dobrze usłyszałeś?
- Tak, dobrze… Mówili, że on pali koty…
- Rozśmieszasz mnie do łez, synu, dobrze tak sobie z tobą pogadać. Źle usłyszałeś, on nie palił żadnych zwierzątek, on ma tak na nazwisko… Palikot…
- Acha, ale kiedyś opowiadałeś, że nazwiska powstawały od tego, czym sie ludzie zajmowali, to jak nie on to pewnie jego dziadek…
- No może i tak. To mówisz, że słyszałeś, że może mieć problemy. Bo zadał pytanie. Tak to już niestety jest, że pewnych pytań nie wypada zadawać. Lepiej nie wiedzieć i siedzieć cicho.
- Ale jak odróżnić pytanie które można zadać od takiego, którego zadawać nie wypada?
- Wraz z wiekiem nabierzesz wprawy. Nie należy zadawać na pewno takich pytań, na które udzielenie twierdzącej odpowiedzi może być kłopotliwe dla odpowiadającego. Bo na przykład to pytanie o którym słyszałeś, czy jedna z ważnych osób w naszym państwie pije… Czy zbyt dużo pije…
- Ale przecież pić trzeba, inaczej nie można żyć…
- Tak, ale o inne napoje tu chodzi, nie o soczki i herbatkę… No więc można powiedzieć, że nie i po sprawie. Ale jak coś może jest na rzeczy, to już jest kłopot. Przyznać się nie wypada, a kłamać nie można. Bo prędzej czy później prawda może wyjść na jaw… i będzie wielki wstyd…
- No ale to dlaczego ten pan od kotów może mieć problemy, a nie ten, komu zadał to pytanie?
- Musisz się przyzwyczaić, że w naszym kraju mało jest rzeczy, które stoją na nogach… Większość stoi na głowie…
- Acha… trochę rozumiem. A ta pani, co się wczoraj na mieście za nią oglądałeś to ładna była, co? Aż mama była na ciebie chyba zła. Podobała ci się?
- A posprzątałeś już pokój? Zaraz pójdę i sprawdzę. Jak nie to zapomnij o bajkach i komputerze… Mądrala się znalazł… Marsz do pokoju…

Tagi: humor, polityka